॥ શ્રી સ્વામિનારાયણો વિજયતે ॥

ભગવાન સ્વામિનારાયણનાં

॥ વચનામૃત ॥

Gadhada I-28: A Smouldering Log; Progressing and Regressing

Nirupan

April 26, 1970, Mombasa. Yogiji Mahārāj was staying at the house of Ravibhāi Pandyā. In the afternoon at 1:20pm, Yogiji Mahārāj explained Vachanāmrut Gadhadā I-28, “One should remain as the smallest of the smallest. Once, Gunātitānand Swāmi was travelling by horse. A Muslim had come with the intention of killing him. He asked, ‘Are you the great one?’ Gunātitānand Swāmi replied, ‘No, only God is great.’ Because Swami behaved as a servant of servants, the Muslim instantly bowed before him.

Dādā Khāchar remained humble, so Mahārāj stayed with him. Jivā Khāchar tried to become great, so he fell.

“What is peace? Light in the heart (i.e. gnān that allows one to remain tranquil).

“What does it mean to attain extreme greatness? One who attains a seat and cusions (i.e. a great status)? No. One who remains as a servant of servants.”

[Brahmaswarup Yogiji Maharaj: 6/178]

તા. ૨૬/૪/૧૯૭૦, મોમ્બાસા. રવિભાઈ પંડ્યાને ત્યાં ઉતારે બપોરે ૧:૨૦ વાગ્યે વચનામૃત ગઢડા પ્રથમ ૨૮ વંચાવતાં યોગીજી મહારાજ કહે, “આપણે નાનામાં નાના રહેવું. ગુણાતીત સ્વામી ઘોડી ઉપર બેસી જતા હતા. એક મુસલમાન તેમને મારવા ધારતો હતો. તેણે સ્વામીને પૂછ્યું, ‘તમે મોટા?’ સ્વામીએ કહ્યું, ‘ના, અલ્લાતાલા મોટા.’ સ્વામી દાસના દાસ રહ્યા તો ઓલો તરત નમી ગયો.

“દાદાખાચર નિર્માની રહ્યા તો મહારાજ ત્યાં રહ્યા. જીવાખાચર મોટા થવા ગયા તો પડ્યા.

“સમાસ એટલે શું? હૃદયમાં પ્રકાશ.

“અતિશય મોટપ પામ્યો એટલે શું? ગાદી-તકિયો મળ્યો ઈ? ના. દાસનો દાસ રહે તે.”

[બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ૬/૧૭૮]