॥ શ્રી સ્વામિનારાયણો વિજયતે ॥

ભગવાન સ્વામિનારાયણનાં

॥ વચનામૃત ॥

ગઢડા પ્રથમ-૬૬: શાસ્ત્રના શબ્દછલનું, ચતુર્વ્યૂહની વાતનું

આખ્યાન

શ્રીકૃષ્ણ ભગવાન અર્જુનની પ્રતિજ્ઞા રાખવાને કાજે બ્રાહ્મણનો પુત્ર લેવાને ગયા

દ્વારકાપુરીના એક બ્રાહ્મણને ત્યાં પુત્ર જન્મ્યો. જન્મતાંની સાથે જ મરી ગયો. આથી તે બ્રાહ્મણ દુઃખી થઈને તે મૃત બાળકના શરીરને શ્રીકૃષ્ણના મહેલા આગળ મૂકી ગયો. ત્યારબાદ ક્રમશઃ બીજાં આઠ બાળક જન્મ્યાં અને બધાં મૃત્યુ પામ્યાં. જ્યારે નવમાં બાળકને બ્રાહ્મણ મહેલ આગળ મૂકવા ગયો ત્યારે અર્જુન અને શ્રીકૃષ્ણ ત્યાં બેઠા હતા. બ્રાહ્મણની વાત સાંભળી અર્જુને તેમનાં સંતાનોના રક્ષણનું વચન આપ્યું અને પ્રતિજ્ઞા કરી કે જો રક્ષણ ન કરી શકે તો અગ્નિમાં પડીને આત્મહત્યા કરશે. ત્યારે બ્રાહ્મણને તેમની વાત પર વિશ્વાસ ન આવ્યો. અર્જુને તે વખતે પોતાને શ્રીકૃષ્ણ અને બલરામથી અધિક બતાવ્યા. બ્રાહ્મણને ઘેર દસમા બાળકના જન્મ વખતે અર્જુન રક્ષા કરવા ગયા પણ જન્મેલું બાળક શરીર સાથે આકાશમાં જતું રહ્યું. અર્જુને યોગબળથી યમપુરી, ઇન્દ્ર, અગ્નિ, વરુણ વગેરે સ્થાનોમાં તપાસ કરી પણ બાળકો ન મળ્યાં. એટલે અગ્નિપ્રવેશ માટે તૈયાર થયા ત્યારે શ્રીકૃષ્ણ ભગવાને બાળકો પાછા લાવી આપવાની વાત કરી. શ્રીકૃષ્ણ અર્જુન સાથે પોતાના રથમાં બેસી પ્રસ્થાન કર્યું. તેમણે સાત દ્વીપ, સાત સમુદ્ર, લોકાલોક પર્વતને ઓળંગીને અંધકારમાં પ્રવેશ કર્યો ત્યારે ઘોડા મૂંઝાયા. ત્યારે શ્રીકૃષ્ણે સુદર્શન દ્વારા અજવાળું કરી માર્ગ બતાવ્યો. ત્યારબાદ ભૂમા પુરુષના લોકમાં પહોંચ્યા. તેમની પાસેથી બ્રાહ્મણનાં ૧૦ બાળકો લઈ તે જ રસ્તે પાછા પૃથ્વી ઉપર આવ્યા.

[ભાગવત: ૧૦/૯૮]

Shri Krishna went with Arjun to fulfill his pledge

Once, Arjun went to visit Krishna at Dwarka. As they were talking, they heard a loud cry from a brāhmin whose newborn child had died. They asked the brāhmin what was troubling him. The brāhmin grieved, “I have appealed to the king eight times to save my dead sons and eight times he has ignored me. I have lost my ninth son. Each time my child is born, it dies immediately after birth. The king should protect his subjects; however, our king has become callous. Please bring my son back to life.”

Arjun sympathized with the brāhmin. However, Krishna remained silent, making Arjun wonder why he was not speaking. The brāhmin continued lamenting. Arjun could not bear his misery any longer and replied, “Do not grieve. I will protect your next son. If I fail, I will burn myself on a pyre for making a false promise.”

The brāhmin skeptically said, “When Balram, Pradyumna, and Aniruddha were not able to protect my sons, how will you?”

Arjun’s vanity was stung. He said, “I may not be Balram or Krishna, but I am Arjun, the Pandav. With my Gandiva bow, I will save your son from even Yama, the god of death. Go and let me know when your wife is ready to give birth.”

A few months later, the brāhmin rushed to call Arjun. Arjun snatched his Gandiv and went to the brāhmin’s hut. Arjun covered the hut with a stack of arrows and stood outside. Suddenly, they heard the cry of a baby. The brāhmin thought his tenth son had survived hearing the cry and went inside the hut. There, he found his wife crying. He asked what happened. His wife replied, “A little after our child was born, he just vanished!”

The brāhmin rushed outside crying, “Where is my son? Before, I was able to hold my dead children. This time, the child just vanished! You had promised to save my child.”

Arjun consoled the brāhmin and told him he will go search for his child. He searched in Yama’s realm, Indra’s realm, Agni’s realm, etc. but nowhere could he find the missing child. Therefore, to keep his promise, he got ready to burn himself on the pyre. However, Krishna arrived and said to Arjun, “Do not punish yourself. I will show you where the brāhmin’s son is.”

Together, they rode in their chariot, crossed the darkness of māyā with the light from Krishna’s Sudarshan Chakra, and arrived in the abode of Bhumā-Purush. Here, they found the brāhmin’s 10 children safe. Bhumā-Purush said to Arjun, “I had brought the brāhmin’s sons here so you can come here. You and Krishna are a part of me that have incarnated on the earth. Your work on the earth has nearly finished so return to me quickly.” Arjun now realized that Krishna knew this and remained silent from the beginning. He also realized his vanity was misplaced as faith in God ultimately wins battles, not one’s own strength. They brought the brāhmin’s sons back the same way they had arrived there.

[Bhagwat: 10/89]

SELECTION 
TYPE * ઇતિહાસ * મહિમા * નિરૂપણ * પ્રસંગ * સાર * આખ્યાન VAKTA * અક્ષરબ્રહ્મ શ્રી ગુણાતીતાનંદ સ્વામી * બ્રહ્મસ્વરૂપ પ્રમુખસ્વામી મહારાજ * બ્રહ્મસ્વરૂપ પ્રાગજી ભક્ત * બ્રહ્મસ્વરૂપ મહંત સ્વામી મહારાજ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ * બ્રહ્મસ્વરૂપ શાસ્ત્રીજી મહારાજ REFERENCE * અક્ષરબ્રહ્મ શ્રી ગુણાતીતાનંદ સ્વામી: ભાગ ૧ * અક્ષરબ્રહ્મ શ્રી ગુણાતીતાનંદ સ્વામી: ભાગ ૨ * અક્ષરામૃતમ્ * ચલો ચલેં હમ અક્ષરધામ * જેવા મેં નિરખ્યા રે - ભાગ ૧ * જેવા મેં નિરખ્યા રે - ભાગ ૨ * પરાભક્તિ * બ્રહ્મસ્વરૂપ પ્રમુખસ્વામી મહારાજ: ભાગ ૨ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ભાગ ૧ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ભાગ ૨ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ભાગ ૩ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ભાગ ૪ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ભાગ ૫ * બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજ: ભાગ ૬ * બ્રહ્મસ્વરૂપ શાસ્ત્રીજી મહારાજ: ભાગ ૧ * બ્રહ્મસ્વરૂપ શાસ્ત્રીજી મહારાજ: ભાગ ૨ * બ્રહ્મસ્વરૂપ શ્રી પ્રાગજી ભક્ત * ભગવાન સ્વામિનારાયણ: ભાગ ૪ * ભગવાન સ્વામિનારાયણ: ભાગ ૫ * યોગીગીતા મર્મ * યોગીજી મહારાજની બોધ કથાઓ * યોગીવાણી * સંજીવની * સત્સંગ સૌરભ: ભાગ ૧ * સ્વભાવવશ સંસાર * સ્વામીની વાતો PLACE YEAR

Type: Keywords Exact phrase