॥ શ્રી સ્વામિનારાયણો વિજયતે ॥

ભગવાન સ્વામિનારાયણનાં

॥ વચનામૃત ॥

Loya-17: Reverence and Condemnation

Nirupan

Explaining Vachanāmrut Gadhadā I-55 and Gadhadā I-57, Yogiji Mahārāj said, “What is the extraordinary means of liberation? Understanding the greatness of God’s form and knowledge of God’s form. One should recognize the Sant who has oneness with Shriji Mahārāj and maintain divinity in him. Remaining joyful with the understanding of his greatness is gnān - i.e. God is responsible for rain falling, the sun and moon rising and setting, etc. When one understands God’s greatness as according to Gadhadā I-27 and Loya 17, then one’s indriyas will not remain uncontrolled. One’s wisdom teeth will become numb (i.e. the indriyas will not be able to indulge in their respective objects.) But one should not understand: I have attained God; what can hinder me now? If one understands that way and does whatever he wishes, that is not understanding the greatness of God. Having attained God, one would observe dharma and niyams - that counts as having attained God.”

[Yogi Vāni: 2/6]

વચનામૃત ગઢડા પ્રથમ ૫૫ અને ૫૭ સમજાવતાં યોગીજી મહારાજ કહે, “મોક્ષનું અસાધારણ કારણ શું? ભગવાનના સ્વરૂપનું માહાત્મ્ય અને ભગવાનના સ્વરૂપનું જ્ઞાન. શ્રીજીમહારાજને મળેલા અને સાક્ષાત્ ધારી રહેલા એવા સંતને જેમ છે તેમ ઓળખવા, જાણવા, એનામાં દિવ્યભાવ રાખવો. મહિમા સમજી કેફ રાખવો એ જ્ઞાન છે. જેના વરસાવ્યા મેઘ વરસે છે, સૂર્ય-ચંદ્ર ઉદય-અસ્તપણાને પામે છે વગેરે. ગઢડા પ્રથમ ૨૭ તથા લોયા ૧૭ પ્રમાણે તત્ત્વે સહિત માહાત્મ્ય જાણે તો પછી ઇન્દ્રિયો મોકળી ન રહે. દાઢો અંબાઈ જાય. પણ એમ ન સમજવું કે: ‘મને મળ્યા છે, તો શું અડે છે?’ એમ સમજીને જેમ તેમ કરવા માંડે તે માહાત્મ્ય ન કહેવાય. મળ્યા પછી એની આજ્ઞા પાળે, ધર્મ-નિયમમાં રહે ત્યારે તે મળ્યા ગણાય.”

[યોગીવાણી: ૨/૬]

Nirupan

Discoursing on Vachanāmrut Loyā 17, Yogiji Mahārāj said, “How can one remain good even if circumstances are adverse? One has affection for these two but not those two - not like that. Just as one has affection for one’s wife and children, one should have affection for all the devotees of God. Only then can one remain good.”

[Yogi Vāni: 24/274]

વચનામૃત લોયા ૧૭ ઉપર યોગીજી મહારાજે વાત કરી, “દેશકાળ વિષમ થાય તો પણ સારો ને સારો કેમ રહે? બે જણ સાથે હેત ને બે સાથે નહીં, એમ નહીં. ગુણાતીત બાગના દરેક સાથે, બૈરાં-છોકરાં જેવું હેત. તો સારો રહે.”

[યોગીવાણી: ૨૪/૨૭૪]